گاهی به نقطه‌ای می‌رسی که انگار هیچ چیز دیگر رنگِ قبل را

گاهی به نقطه‌ای می‌رسی که انگار هیچ چیز دیگر رنگِ قبل را ندارد. همان کارهایی که روزی خوشحالت می‌کرد، حالا فقط تکرار بی‌حسِ گذشته‌اند. می‌خندی، اما تهِ دلت خالی است. می‌روی، می‌آیی، می‌نشینی، ولی انگار هیچ‌چیز نمی‌چسبد.