@mobina.one
@mobina.one
خیلی از کاربرایی که این متن رو میخونن ، نمیدونن که ویسگون یه زمانی مرجع کپی متن و تصویر و عکس نوشته های ناب بود.
فضاش اینقدر سنگین و با کلاس بود که نمیشد هر پست و هر متنی رو کار کنی.
من به شخصه بعد از ورودم ، حدود یک سال فقط تماشاچی بودم.
نهایت کارم این بود که از پیج کاربرای برتر ِ اون دوران ، متن و عکس درجه یک کپی میکردم واسه شبکه های دیگه.
ولی کم کم با جَوِ اینجا خو گرفتم.
جرات فعالییت پیدا کردم.
کار به جایی رسید که خودم تولید محتوا میکردم و شدم یکی از کاربرای برتر توی رنکینگ.
چیزی که یه روز آرزوی محالم بود.
توی این ده سال بار ها پیش اومده که رفتم و فعالییت نکردم.
اما نتونستم دل بکنم و باز برگشتم.
مثل ِ بومرنگی بودم که هر چقدر دور تر هم پرتابم میکردن ، باز بر میگشتم سر جای اولم.
شاهدم خودتونین.
اون تایم هایی که نت بین المللی قطع میشه و کاربرا باز سرازیر میشن به ویسگون.
این یعنی که اینجا خونه ی امن خیلی هاست.
رمز ثبات کاربرای قدیمی ، اینه که با بد و خوب ویسگون ساختن.
با اختلال هاش با پاک شدن پست ها و لایک هاش با باگ هاش و با همه ی پستی و بلندی هاش ساختن و موندگار شدن.
مثل ِ همه ی آدم هایی که توی زندگی میان و میرن ، اینجام کاربرای زیادی در حال رفت و آمدن.
اما تعداد کمی موندگار میشن.
مثل تعداد انگشت شماری که میشه دوست خطابشون کرد.
در واقع ویسگون جزیی از زندگی من شده.
امیدوارم همیشه پا بر جا بمونه.
همیشه بدرخشه
بعد از این همه سال ، علاوه بر عِرقی که به این شبکه دارم ، یه انگیزه ی جدید برام بوجود اومده واسه موندن ِ بیشتر.
انگیزه ای که اونقدر قویه که تا وقتِ آزاد پیدا میکنم ، ویسگون رو باز میکنم و به استوری ها و پست هاش نگاه میکنم.
کسی که عزیز تر از اون برام نبوده و نیست.
کسی که برام شده الهه ی شادی
الهه ی جوونی
الهه ی عشقhttps://wisgoon.com/mobina.one
بمونی برام همیشه❤️
#دلنوشته
#عاشقانه
#نامتواری
#گیلان
#رشت
https://wisgoon.com/mobina.one
@namotevari
@namak
خیلی از کاربرایی که این متن رو میخونن ، نمیدونن که ویسگون یه زمانی مرجع کپی متن و تصویر و عکس نوشته های ناب بود.
فضاش اینقدر سنگین و با کلاس بود که نمیشد هر پست و هر متنی رو کار کنی.
من به شخصه بعد از ورودم ، حدود یک سال فقط تماشاچی بودم.
نهایت کارم این بود که از پیج کاربرای برتر ِ اون دوران ، متن و عکس درجه یک کپی میکردم واسه شبکه های دیگه.
ولی کم کم با جَوِ اینجا خو گرفتم.
جرات فعالییت پیدا کردم.
کار به جایی رسید که خودم تولید محتوا میکردم و شدم یکی از کاربرای برتر توی رنکینگ.
چیزی که یه روز آرزوی محالم بود.
توی این ده سال بار ها پیش اومده که رفتم و فعالییت نکردم.
اما نتونستم دل بکنم و باز برگشتم.
مثل ِ بومرنگی بودم که هر چقدر دور تر هم پرتابم میکردن ، باز بر میگشتم سر جای اولم.
شاهدم خودتونین.
اون تایم هایی که نت بین المللی قطع میشه و کاربرا باز سرازیر میشن به ویسگون.
این یعنی که اینجا خونه ی امن خیلی هاست.
رمز ثبات کاربرای قدیمی ، اینه که با بد و خوب ویسگون ساختن.
با اختلال هاش با پاک شدن پست ها و لایک هاش با باگ هاش و با همه ی پستی و بلندی هاش ساختن و موندگار شدن.
مثل ِ همه ی آدم هایی که توی زندگی میان و میرن ، اینجام کاربرای زیادی در حال رفت و آمدن.
اما تعداد کمی موندگار میشن.
مثل تعداد انگشت شماری که میشه دوست خطابشون کرد.
در واقع ویسگون جزیی از زندگی من شده.
امیدوارم همیشه پا بر جا بمونه.
همیشه بدرخشه
بعد از این همه سال ، علاوه بر عِرقی که به این شبکه دارم ، یه انگیزه ی جدید برام بوجود اومده واسه موندن ِ بیشتر.
انگیزه ای که اونقدر قویه که تا وقتِ آزاد پیدا میکنم ، ویسگون رو باز میکنم و به استوری ها و پست هاش نگاه میکنم.
کسی که عزیز تر از اون برام نبوده و نیست.
کسی که برام شده الهه ی شادی
الهه ی جوونی
الهه ی عشقhttps://wisgoon.com/mobina.one
بمونی برام همیشه❤️
#دلنوشته
#عاشقانه
#نامتواری
#گیلان
#رشت
https://wisgoon.com/mobina.one
@namotevari
@namak
- ۳۳.۴k
- ۲۴ مرداد ۱۴۰۴
دیدگاه ها (۳۱)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط