:

:
دلتنگ که شدی در من قدم بزن
مایوس که شدی در آسمان چشمانم پرواز کن؛
اگر غبار خستگی بر جانت نشست،
اشک از وجودم برگیر و گرد از دلت بشوی...
اگر صدای اندوه در رگ‌هایت پیچید،
نامم‌را آهسته صدا بزن..
من تا ابد برای اندوهِ چشمانت
پناهی امن خواهم بود.