Love and power

Love and power ❤️⚡️
Part 17




از روی تخت بلندش کرد ولی مرلین همچنان وول می‌خورد...جانکوک نشست رو تخت و مرلین رو از پشت گرفت تو بغلش...دستاش رو بالا گرفت و محکم بغلش کرد...جوری که مرلین دیگه نمیتونست وول بخوره...توی این موقعیت تهیونگ سریع سرنگ رو پر کرد...وقتی دیگه مرلین تکون نخورد تهیونگ آمپول رو بهش تزریق کرد...

جانکوک: حالا چیکار کنم؟...

تهیونگ: همینطوری نگهش دار...نباید تکون بخوره...سفت بگیرش...خون ریزی داخلی کرده...باید ببریش بیمارستان...من این آمپول رو بهش زدم که خوابش ببره و دردش کم بشه...ولی اگه تکون بخوره بد تر میشه...پس محکم نگهش دار...

کوک: تا کی...

تهیونگ: تا وقتی دیگه خوابش ببره و تکون نخوره...

جانکوک به تاج تخت تکیه داد و مرلین رو محکم گرفت تو بغلش گاهی مرلین جیع خفه ای می‌کشید و تکون می‌خورد ولی جانکوک محکم بغلش کرده بود...تا این که دیگه صدایی از مرلین نیومد...و این خوابیدنش رو نشون میداد...جانکوک مرلین رو کمی از خودش فاصله داد و به صورتش خیره شد...صورتی که از اشک و عرق خیس شده بود...گوشه لبش پاره شده بود و سر گونش رنگ بنفش گرفته بود.‌‌..جانکوک آروم سر انگشتاش رو روی گونه مرلین کشید...

جانکوک: تو چرا انقدر خوشگلی؟...تاحالا ندیده بودم دختری به این خوشگلی...

بعد آروم از جاش بلند شد...کتش رو پوشید...ماسکش رو برداشت...مرلین رو بغل کرد و از اتاقش اومد پایین...که توی راه همه متعجب به جانکوک نگاه میکردن...کسی تا حالا جانکوک رو ندیده بود...واسه همین متعجب بودن...

(بچه ها کسی نمیدونه جانکوک همون جئونه و چون ماسکش رو برداشت آدم جدیدی برای بقیه بود...)

جئون بدون توجه به بقیه از شرکت خارج شد...سوار ماشینش شد و به رانندش گفت حرکت کنه...مرلین توی بغلش روی پاهاش بود...جانکوک همش نگاهش یه مرلین بود...و حتی یک لحظه هم ازش چشم بر نمی‌داشت..



....
ادامه دارد....