دارم خاطراتمون رو مرور می‌کنم؛

دارم خاطراتمون رو مرور می‌کنم؛
لرزشِ دستم را حس می‌کنم وقتی به یاد می‌آورم چطور تمامِ آن روزهای شیرین را، در برابرِ سدِ بلندِ غرورت، بی‌دفاع دیدم. تو برای حفظِ ذره‌ای از غرورت، دنیای مرا خراب کردی و فکر کردی برنده شده‌ای. اما کاش می‌دانستی که با شکستنِ قلبِ کسی که دوستت داشت، نه تنها غرورِ تو بالا نرفت، بلکه تکه‌ای از خودت را هم در آن ویرانه جا گذاشتی. غرور، تنها چیزی است که انسان را در اوجِ پیروزی، به یک غریبه تبدیل می‌کند.»