نولان بالای جسد بی جان انجل ایستاد و سینه اش با هق هق در

نولان بالای جسد بی جان انجل ایستاد و سینه اش با هق هق در حالی که به صورت رنگ پریده و بی حرکت او خیره شده بود. دستی لرزان را دراز کرد تا موهایش را از روی پیشانی‌اش بازگرداند، انگشتانش روی پوست نرمش مانده بود. بدنش هنوز گرم بود، اما زندگی از چشمانش تخلیه شده بود و چشمانش را خالی و بی بینا گذاشته بود. او می دانست که او رفته است، که او را برای همیشه از دست داده است، اما نمی توانست او را رها کند. او نیاز داشت که او را در آغوش بگیرد، حتی اگر در مرگ باشد، او را کمی بیشتر در کنار خود نگه دارد.



داشتم رمان میخوندم که به اینجا رسید واقعا این قسمت از رمان خیلی غمگین بود....💔🖤