گاهی آدمها را با تمام دلت میخواهی با صداقت نزدیکشان می

گاهی آدم‌ها را با تمام دلت می‌خواهی، با صداقت نزدیکشان می‌شوی،
بهشان تکیه می‌کنی، دردهای دلت را میانشان جا می‌گذاری،
اما وقتی پشت می‌کنی، همان‌ها با همان دست‌ها که روزی دستت را گرفتند،
خنجری می‌زنند درست از جایی که بهشان اطمینان داشتی.
بی‌کسی فقط تنهایی نیست…
بی‌کسی یعنی جمعی دور و برت باشد و باز هم هیچ‌کس نباشد.
یعنی بفهمی “اعتماد” کالایی‌ست که دیگر از بس فروختی، دیگر نداری.
این روزها آدم‌ها نه قدر محبت را می‌دانند، نه حرمت را.
حتی اگر برایشان جان هم بدهی، باز هم یادشان می‌رود که بودی.
نمک می‌خوری، نمکدان را هم با لبخند می‌شکنی و می‌روی…
اما با همهٔ این‌ها، هنوز انسان بودن را انتخاب کن.
مهربانی اگرچه بی‌پاسخ بماند، شأن تو را کم نمی‌کند.
دنیا کوچک‌تر از آن است که نامردی بماند و بی‌دلی فراموش شود.