_____________________________

_____________________________

می‌گویند شیطان از نور رانده شد، اما هیچ‌کس نگفت اگر روزی دوباره نوری را ببیند چه می‌شود.
من، با تمام تاریکی‌ام، در برابر چشمان تو ایستادم و برای اولین‌بار فهمیدم که سقوط همیشه مجازات نیست؛ گاهی اعتراف است.
تو با بال‌های سپیدت از جهانی بودی که مرا هرگز نمی‌پذیرفت، و من با دست‌های آلوده‌ام تنها جرأت داشتم از دور دوستت داشته باشم.
اگر گناه من عشق به توست، بگذار تمام ابدیت را در آتش این اعتراف بسوزم.

_____________________________