درخواستی

درخواستی
مرزِ میانِ ما (The Boundary Between Us)
Part:5
الان یه هفته از اون قضیه میگذره به اوپا هیچی نگفتم و وانمود میکنم چیزی نشده ولی هربار که اوپا اسم جونگ کوکو میاره استرس می افته به جونم تو خونه نشسته بودم شب ساعت 11 بود اوپا هنوز برنگشته بود امروزم اضافه کاری مونده بود داداشم کارمند یه شرکته و اونطوری که میگه با جونگ کوک تو یه شرکت کار میکنن وای بازم اسم جونگ کوک دلم لرزوند هوفف چیکار میتونم بکنم من بد بخت در باز و بسته شد فهمیدم اوپا اومده بلند شدم و رفتم جلو و
ا.ت:سلام خسته نباشی
جیهون:سلام مرسی
ا.ت:چیزی خوردی
جیهون:اره با کوک سر راه یچی خوردیم
وای بازم کوک این اسم برام مثل یه فوبیا میمونه
ا.ت:اها باشه
جیهون:اها راستی گفتم کوک یادم افتاد کوک فردا شب برای کار میاد خونمون
همین جمله کافی بود تا تمام افکارم به هم بریزه بدنم به لرزه بیوفته و ترس تمام وجودمو فرا بگیره اون قراره دوباره بیاد این بده
جیهون:ا.ت خوبی چرا اینطوری شدی
ا.ت:ه هیچی چیزی نیست خوابم میاد
جیهون:باشه برو بخواب
ا.ت:تو چی
جیهون:منم یه دوش میگیرم و میخوابم
ا.ت:باشه
رفتم تو اتاقم حتی این اتاقم منو یادت جونگ کوک میندازه استرس فردا ولم نمیکنه مخصوصا فکر اتفاقایی که قراره بی افته رفتم رو تخت دراز کشیدم سعی کردم بخوابم ولی نه که نه خوابم نمیبره برد
(روز بعد)
ساعت 5 بود اوپا ساعت 7 میومد البته همراه با اون دلیل ترسا و استرسامم میاد این حس بدی داره
(کوک)
خب الان یه هفته ای از اون شب میگذره امروز قراره بازم برم خونشون البته پیشنهاد من بود که برای کار برم اونجا جیهونم قبول کرد میخوام دوباره اون دخترو ببینم ساعت 6و 45 بود که با جیهون از شرکت زدیم بیرون و درست رأس ساعت 7 رسیدیم از ماشین پیاده شدیم و رفتیم سمت در
(ا.ت)
ساعت 6و نیم بود رفتم اتاقم ایندفعه یه لباس پوشیده تر پوشیدم و موهامو شونه زدم همه چیز به ظاهر عادی بود ولی ضربان قلبم که از سر استرس بالا رفته بود نه رفتم پذیرایی و رو کاناپه نشستم که بعد چند مین صدای چرخیدن کلید توی در بلند شد نفسم تو سینم حبس شد بلند شدم بدنم شروع به لرزیدن کرد و فقط دیدن قامت اون مرد کافی بود تا این لرزش بیشتر بشه......

"بعضی رابطه‌ها با گناه شروع می‌شوند، نه با احساس."