اصلا همین که شروع می کنی به عاشقی کردن،

اصلا همین که شروع می کنی به عاشقی کردن،
یک هول و ولای عجیب می‌افتد به جانت،
یک حس خوب می‌آید به دلت
و از دری دیگر هزار حس خوب می‌رود بیرون!
و جایش را به ترس و نگرانی می‌دهد...
اصلا همین که شروع می‌کنی به عاشقی کردن،
انگار پای یک قرارداد را امضا کردی ک
بند اولش شامل یک دل نگرانی مادام‌العمر است.
ترس و دلتنگی و بی قراری هم بندهای مخصوص به خودشان را دارند.
یک روز دلتنگی عجیبی داری،
روز بعد دل نگران سلامتی‌اش هستی،
فردایش ترس از دست دادنش می‌افتد به جانت... عاقبت به خودت می‌آیی و میبینی جای آن حس خوب اولیه،
همه ‌ش داری ترس و دلتنگی و نگرانی تجربه می‌کنی.
وقتی نیست، دلتنگی؛
وقتی هست، نگران...
یک روز که بی حوصله باشد، می‌ترسی
و بعد زهرمار می‌کنی این عشق را به خودت و او...
صبر کن جانم... آرام!
دلتنگی تا جایی خوب است که
وسط روز پیام بدهی و یادش بیندازی
که به یادش هستی و عشق کند از حضورت...
نگرانی تا جایی خوب است که
مواظب باشی یک تار مو از سرش کم نشود؛
و ترس تا جایی که به مراقبت از دو نفره‌هایتان کمک کند و جلوی حضور نفرات سوم...چهارم... و دهم را بگیرد.
از آن بیشتر، شورش در می‌آید.
تلخ می‌شود لحظاتتان،
و همین شوری بیش از حد،
تو را روز به روز به واقعی شدن ترس‌هایت نزدیک‌تر می‌کند.
اصلا همین که شروع می کنی به عاشقی کردن،
تمام ترس‌ها را ببوس و بگذار کنار
و به خودت قول بده "فقط عاشقی کنی
#Asaliii
💚🌼💚🌼💚