اون اعتمادی که من به تو داشتم

اون اعتمادی که من به تو داشتم
همه یک بار زیر روشد یک بار عوض شدی
دیگ نمیدونمستم چی به چی یک باره باید یادم میرفت منتظر نمونم ساعت ۶ بشه که از سرکارت بیایی پیام بدی یادم بره قربون صدقه هات یادم بره دوست داشتنمو یادم بره که بعد ۴ ماه با خانواده بحث کردن تونستم باز گوشی دست بگیرم پیامت بدم و تو زوق کنی برام:)
یک شبه باید عوض میشدم باید قوی میشدم باید کفش آهنی میپشیدم
باید عصای آهنی میگرفتم دستم به هرکسی اطمینان نمی کردم
این دروغ من بعد تو نرفتم تو رابطه ولی دوسش نداشتم به اندازه یه تاره موهای تو
هرچی سعی کردم برم تو رابطه جدید نشد
گاهی میخوام‌ببخشمت ولی هیچ وقت توان با تو بودن که یادم میاد
نمیتونم هیچ وقت وقتی خانواده سرکوب تو بهم میدن نمیتونم
هر رابطه ای دعوا قهر آشتی داره ولی بعد از تو من ترس قهر کردن با هر فرد که عزیزم باشه دارم من فقط قهر کرد بود:) همیشه رسم پسر ناز دختر بخره ولی من ۳ ماه تمام سعیم برا برگشت کردم تقصیر تو نیست فهمیدی دوست دارم رفتی:)
الان ۴ سال می‌گذره من اون موقع سنم کم بود اگ تو سن الان بودم هیچ دقت اونقدر که اون زمان روح روانم گذاشته‌ بودم نمی‌گذاشتم
اگ تو این سن بودم می‌بخشیدمت ولی بخاطر اون آدم قدیمی که چیا کشيد بخاطرت نمیبخشمت.امیدارم خدا نبخشه.)