My nurse

Part 7

(ویو جئون جونگ کوک)

+ هوم باشه(سرد)

و قطع کردم...

امروز خیلی سر حال نبودم دیروز دیر رفتم خونه و خیلی کم خوابیدم...

برای همین الان خوابم میومد...

چشمام رو بستم تا یکم بخوابم که همون لحظه دوباره گوشیم زنگ خورد:
+ هوفففف(کلافه و عصبانی)

بدون اینکه نگاه کنم کی داره زنگ میزنه گوشی رو جواب دادم:

+ لعنتی چرا یه دو دیقه نمیزارین استراحت کنم آشغال عوضییی(کلافه و عصبانی)

که....

صدای تهیونگ از پشت گوشی اومد:

× هویی روانی چتههه منممم.

+ عه تهیونگ تویی؟(یکم لحن شرمنده گی)

× نه په عمته.

× میگم پایه ای بریم بار؟ ، شنیدم پروازت کنسل شده.

+ آره پروازم برا فرداست ، باشه بریم ساعت چند؟

× اومم ساعت ۶:۰۰ نظرته؟

+ هوم آره خوبه خوبه فعلا.

× باشه فعلا.

بلند شدم و کتم رو از آویز برداشتم و پوشیدم تا برم بیرون و برم خونه...

که یکی در زد...

تق
تق
تق
تق

هی خداااا امروز که من خستم اینا دارن مزاحمم میشن

گفتم: بیا تو

در باز شد و اون زنیکه اومد داخل:

! اوه رئیس میخواستین برید؟(با عشوه)

+ آره میخواستم برم چیکار داری(سرد)

! آقای جانگ براتون چند تا پرونده فرستادن گفتن باید همین الان....

+ باشه برو بیرون(سرد و بی حوصله)

! اما...

+ گفتم بزارش رو میز و برو بیرون(یکم داد)

! ایشش باشه رفتم

+ مرض بری که دیگه برنگردی(زیر لب طوری که فقط خودش بشنوه)

همش تقصیر تهیونگه آخه روانی اینم منشیه که تو برام آوردی؟

هی خدا رفتم دوباره پشت میزم و رو صندلی نشستم و شروع کردم به چک کردن پرونده ها...

ادامه دارد......

بچه هاااا به خاطر شوخیی که کردم واقعا معزرت میخوام اینکارو ببخشین

میخواستم یکم سر به سرتون بزارمم معزرت