با تو نگفته بودم

با تو نگفته بودم ...
دلتنگی های آدمی را، باد ترانه ای می خواند ...
رویاهایش را آسمان پر ستاره نادیده می گیرد ....
و هر دانه ی برفی به اشکی ناریخته می ماند ....
در سکوت حقیقت ما نهفته است
حقیقت تو و من ...
و بر باد رفته هایِ دل
از یاد رفته هایِ دل
روزی فراموش خواهم شد
زودتر از آنچه وعده داده شده 🌹