p4☆

p4☆
میا: دایانا من باید برم مامانم خیلی نگرانه خیلی دیرم شده.

دایانا: باشه ادامشو فردا میگم.
میا و دایانا دوباره به زمان حال برگشتن.

میا: سلام مامان.

م. میا: تاحالا کجا بودی؟

میا: داشتم حیاط پشتی رو میگشتم هیچی..

م. میا: حتما الان خیلی گشنته..

میا: خیلیی
مامان: پس بشین غذاتو بیارم.

میا غذاشو خورد و رفت خوابید هین خوابیدن به حرف های دایانا فکر میکرد که خوابش برد.

فردا صبح::

میا: دوباره رفتم پیش دایانا تا بقیه داستانو تعریف کنه.
میا: دایانا سلام.. من اومدم.

دایانا: اوو سلام منتظرت بودم. بریم..

دایانا: خب داشتم میگفتم بعد مریض شدن مادرش مادرش بعد ۱ سال فوت کرد (دور از جون)

جعون دیگه هیچ امیدی برای زندگی نداشت و هر روز خودشو سرزنش میکرد حتی یکبار میخواست خودکشی کنه ولی کسی جز.....


لایک و کامتتت