پاییز با همه حرف های گفته ونگفته اش،

پاییز با همه حرف های گفته ونگفته اش،
باهمه راه های رفته ونرفته اش،
باتمام بودن ونبودنش رفت،
بله ،پاییز رنگارنگ با همه رویاهای شیرین وکابوس های تلخش گذشت..
هرچه بود، خوب ویابد ،کم ویازیاد رفت وزمستان شروع شد.
فصلی که سردی روزوسختی شب هایش را فقط حضور ویاد قلب های مهربان قابل تحمل میکند.
زمستان فصلی،
که تنهائیش نفس گیر وکشنده.
وهمراهیش دلگرم کننده وزیباست..
رفیقم..
باتو هستم،
آهااااااای فلانی،
مواظب خودت باش ،
خاطرات قشنگت را گرم نگهدار ،
نکند دراین سوز سرمای روزمرگی زمین ،
یخ بزند...
رفیق خاطرات قشنگم ،
نکند دراین روزهای سرد زمستان دلت سرد شود.
نکند سردی ایام دلت را سرد کند،
اما اگر زمانی سردی هوارا در اعماق وجودت حس کردی،
فقط کافیه اشاره کنی تا خودم را برای گرم کردنت بسوزانم.......
سرمای دلپذیر زمستان،
پیشرو پیشکش دل های مهربان وگرمتون....
(ر__ش__ج__ر)