ای پناه بی پناهی های من ! زیبای من !

ای پناه بی پناهی های من ! زیبای من !
ای که عشق پاک تو روشنگر شب های من!

آمدم یک بار دیگر ؛ تا مرا ، جامی دهی
تا شود مست نگاهت ؛ این دل شیدای من

آمدم سر در گریبان ؛ با دو چشم اشک بار
اشک هم شرمنده است از این سر و سودای من

سر فرود آورده ام ؛ بر درگه تو از نیاز
دل هراسان است ؛ از آینده و فردای من

قبله گاهی جز توأم ، پیدا نشد ؛ در هیچ جا
هیچ کس هرگز نشد ؛ شیرین تر از لیلای من

خط بطلانی کشیدم ؛ بر همه زیبا رخان
هیچ زیبایی نشد همتای تو، زیبای من !

قصه ی دل را تو می دانی، چه گویم بیشتر؟!
از سکوتم خوانده ای ؛ واضحتر از گویای من

گر چه صد باره شکستم توبه ؛ و شرمنده ام
عاشق شب گریه هامی، وایِ من ! ای وای من..