بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
دین در لغت، فقط یک کلمه است و حتی معنای آن نیز بیش از دو خط نمی‌باشد، مثل این که گفته شود: دین یعنی اعتقادات و باورها و اصول وفروع آن؛ اما واقعیت این است که حقیقت دین بسیار گسترده است و تمامی شئون روحی و جسمی و فردی و اجتماعی انسان و جامعه را در برمی گیرد؛ حال خواه دین خدا و دین حق باشد، یا ادیان ساختگی و باطل بشر!
انسان، دو بُعد نظری و عملی دارد و در موضوعات و موارد هر کدام، ممکن است به یقین برسد، یا همچنان در تردید باشد. ممکن است که عمل او مبتنی بر شناخت یقینی‌اش باشد، و ممکن است مغایر با آن باشد؛ مانند کسی که یقین دارد سلامتی روح و بدن نعمتی بزرگ و بی‌بدیل است و باید از آن مراقبت و در حفظ آن کوشید؛ اما در عمل رعایت چندانی ندارد؛ یا مانند تمامی کسانی که به توحید و معاد، شناخت و باور دارند، اما در عمل مرتکب گناهان نیز می‌شوند. چنان که ابلیس لعین، هم به وجود حق تعالی شناخت و یقین داشت، هم به برپایی قیامت! در برابر حق تعالی، به عزّت او قسم خورد که بندگانش را می‌ فریبد، و از خدا خواست که تا آخر دنیا به او عُمر بدهد! اما، تکبرش مانع از بندگی و فرمانبرداری او گردید!
امیرالمؤمنین، امام علی علیه السلام فرمودند: ایمان بر چهار رکن استوار است: عَلَى الصَّبْرِ وَالْيَقينِ وَ الْعَدْلِ وَالْجِهادِ ، و فرمودند: یقین نیز چهار رکن دارد:
عَلى تَبْصِرَةِ الْفِطْنَةِ، وَ تَاَوُّلِ الْحِكْمَةِ، وَ مَوْعِظَةِ الْعِبْرَةِ، وَ سُنَّةِ الاَوَّلينَ - بینایی‌ زیرکانه، دریافت حکیمانه، پندگیری‌ از دیگران، و اقتدا به روش پاکان.(نهج البلاغه، حکمت 31)
و سپس توضیح دادند: آن که در زیرکی‌ بینایی‌ یافت، حکمت برایش روشن شد؛ و هرکه را حکمت روشن شد، پندگیری‌ را دانست؛ و هر که پندگیری‌ را دانست، چنان مانَد که در میان گذشتگان بوده است.
بنابراین، برای تقویت یقین در بُعد نظری، باید علم و آگاهی را با بصیرت تیز بینی - ژرف بینی و دوری از سطحی‌نگری ارتقا بخشید: قُلْ هَذِهِ سَبِيلِي أَدْعُو إِلَى اللَّهِ عَلَى بَصِيرَةٍ أَنَا وَمَنِ اتَّبَعَنِي وَسُبْحَانَ اللَّهِ وَمَا أَنَا مِنَ الْمُشْرِكِينَ - بگو اين راه من است كه من و پيروانم با بصيرت كامل همه مردم را به سوی خدا دعوت می‏كنيم، منزه است خدا، و من از مشركان نيستم.(سوره یوسف آیه 108)(ادامه دارد...)