ماه من شنیده ام از زبان این وآن مرد مال گریه نیست،گریه ما

ماه من شنیده ام از زبان این وآن مرد مال گریه نیست،گریه مال مرد نیست
هی سوال میکنید روی گونه های تو اشکها برای چیست؟گریه مال مرد نیست
مرد عشق بی درنگ مرد شکل پاره سنگ منظری بدون شرح پیشه ای پراز پلنگ
زن ولی همیشه اشک معبد ملایمت زن چقدر عاطفیست،گریه مال مرد نیست
گرچه رنجمان براه گرچه زخممان عمیق دستهایمان تهی چند بار گفتمت
چند بار گفتمت در حضور دیگران هی نمیشود گریست،گریه مال مرد نیست
ای تب گریستن ای حریر بیکران اتفاق ناگهان انفجار بی امان
ابر گریه را بگیر،آه جان من بمیر،اشک اشک من بایست،گریه مال مرد نیست
من که مرد نیستم گور سرد نیستم،حسرت نهفته پشت درد نیستم
با توام به من بگو میشود چگونه ماندمیشود چگونه زیست،گریه مال مرد نیست
مرد بغض کرد ونه،مرد گریه کرد،مرد مرد مرد خسته بود از این سکوت
هق هقی که میرسد،جز تو هیچکس که نیست این صدا صدای کیست،مرد مال گریه نیست
مرد گریه میکند،هی گناه میکند،نیش خند میزند،اشتباه میکند
زیر چتر مشکی اش میزند به خود نهیب گریه از تو منتفیست،گریه مال مرد نیست
ابرها گریستند چونکه مرد نیستند،مثل رود زیستند،چونکه مرد نیستند
مرد سطر آخر شعر را چنین نوشت ،همچنان که میگریست، گریه مال مرد نیست...........