.

.
.
مـــــن اگــر عــروس تــــــــــو باشـم...
دیـــگـر هــــــــــیچ لبــاسـی برازنـــــده ی انـــدام مـــــن نـخـواهــــد بــــود!
آغــــــــــــــوش تـو تـــمام قــد مــن را در بــــــر خواهــــد گرفت...
نـــه حـــریری نـه یراقی نــه دکمـــــه ای...
و نــــه هــــیـــچ و هــــیـــــچ! آنچــــه هـــست تمـــــام مـــردانـــگــی تــــو است
و کـــــه تــــن پــــوش و نگــیـــن زنـــانـــگـــی مــــن اســـــــــت.....!
صــدایت میکنم "مرد مـن" "جــــــانی" که میگویی...
جانـــم را میگیرد....
نزن این حـــــرف ها را... دل مـــن جنبه ندارد... موقعی کــــه نیستی... دمــار از روزگارم در مــــی آورد