روزی که در بهشت تو سیب آفریده شد

روزی که در بهشت تو سیب آفریده شد
آدم نگاه کرد و فریب آفریده شد

خورشید تکه تکه شد و تکه ای از آن
حیران شد و زمینی عجیب آفریده شد

خورشید پاره های تنش را به ما سپرد
منظومه ی فراز و نشیب آفریده شد

باران هزار سال زمین را مجاب کرد
سیاره ای بدون رقیب آفریده شد

دریا شکاف خورد و زمین سر بلند کرد
آنگاه دره های مهیب آفریده شد

چون ذره ای که در دل خود آفتاب داشت
چشمت نگاه کرد و لهیب آفریده شد..فرقانی .شکرستان