𝐰𝐞𝐫𝐞𝐰𝐨𝐥𝐟 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧

𝐰𝐞𝐫𝐞𝐰𝐨𝐥𝐟 𝐚𝐧𝐝 𝐡𝐮𝐦𝐚𝐧
𝐜𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 : 𝟏
𝐩𝐚𝐫𝐭 : 𝟗𝟓



پسرا به طرف ورا اومدن و دستاشو باز کردن..
ورا هنوز گردنش می‌سوخت و توان زیادی نداشت..
ولی الان باید از این وضعیت خلاص میشد..
وقتی مطمئن شد اون پسر دستاشو کامل باز کرد و اون یکی هم پاهاشو باز کرد..
یه لگدی با تمام توان نداشتش بهش زد..
وقتی اون یکی که دستاشو باز میکرد وضعیتو دید مطمئن شد این دختر هنوز توان دعوا داره..




همون لحظه ورا از سر جاش بلند شد..
هیچی تنش نبود بجز لباس ز‌*یر..
براش شرم آور میومد با این وضعیت دعوا کنه..
ولی چاره ای نداشت متاسفانه...




نفس عمیقی کشید و صندلی‌ای چند دقیقه پیش روش بسته بودنش رو برداشت و بلند کرد..
قصدش این بود که اون صندلی رو بندازه روی اون پسره..
صندلی رو به طرفش انداخت ولی اون پسر جا خالی داد..
ورا جا خالیشو ندید و فکر کرد صندلی باهاش برخورد کرده..
همون لحظه یه طنابی جلوی گلوش قرار گرفت..
ورا از شدت محکم بودن این طناب روی گردنش نفس بهش نمی‌رسید..
دستشو روی طناب گذاشت تا از گردنش جدا کنه..
ولی یه صدایی دم گوشش شنید:
ـ اگه نمی‌خوای به ف‍*‍اک بری مثل یه دختر خوب بهمون گوش کن..!




نه..
نه..
نه..
فکر کردن به اینا اشک توی چشمای ورا پر میکرد..
الان کاملا میتونست جواب سوالاتشو پیدا کنه..
اونا..
اونا میخواستن بهش تج‍*‍اوز کنن..
این جوابی که خودش در ذهنش حل کرد توان بدنش بیشتر از قبل کم کرد و دیگه تقریبا میتونست تکون بخوره..
بدنش قفل شده بود..
نه میتونست مقاومت کنه..
نه میتونست به حرف اونا گوش کنه..





اونجوری وایستاد..
نمایشی چشماش رو بست تا فکر کنن بیهوش شده و کمی بدنشو شل کرد..
البته تا حد بیهوش شدن رسیده بود..
وقتی اون پسر که طناب انداخته بود گردنش، حس کرد این دختر علائم بیهوشی دارد طناب را سست تر از قبل کرد..



و دقیقا همون لحظه نفس تازه ای وارد ریه های دختر شد و حس خوشایندی بهش دست داد..

الان میتونست کمی مقاومت کنه..
دستاشو برد پشت سرش و از موهای اون پسر گرفت و کشید..
پسر دادی زد..
اون داد واقعا خیلی زیاد بود..
یه پسر دیگه نزدیکتر اومد و بی توجه به هیچ چیز یه سیل محکمی به صورت ورا زد و ورا همون جا روی تخت گوشه اتاق افتاد..

ادامه دارد...