یک عمر پریدم به هوایی که ندارم

یک عمر پریدم به هوایی که ندارم
بیهوده زدم بال به جایی که ندارم

دیشب که به این بیت رسیدم تو نبودی
کبریت کشیدم به سرایی که ندارم

می میرم و دلتنگی پاییزی خود را
زل می زنم از پنجره هایی که ندارم