پروانه امشب پر نزن ، اندر حریم یار من

پروانه امشب پر نزن ، اندر حریم یار من

یارم به یک لا پیرهن ، خوابیده زیر نسترن

ترسم که بوی نسترن مست ست و هشیارش کند

پیراهنی از برگ گل ، از بهر یارم دوختم

از بس لطیف است آن بدن ، ترسم که آزارش کند

ای آفتاب آهسته نه ، پا در حریم یار من

ترسم صدای پای تو خواب است و بیدارش کند

پروانه امشب پر نزن اندر حریم یار من

ترسم صدای شهپرت بیدار کند دلدار من

"فایز دشتستانی