فیک رنگ های درد

فیک رنگ های درد
پارت⁷

تهیونگ:چرا هست
[دفتر رو از دست ا.ت گرفت و یاد داشت هارو خوند]
تهیونگ:چرا داری اینکارو میکنی؟

ا.ت:خب سعی دارم از طریق نقاشی هات و حرفات بشناسمت

تهیونگ:بعدش چی بشه؟

ا.ت:خب من روانشناسم و میخوام که متوجه بشم که تو دقیقا چه مشکلی داری

تهیونگ:بسه دیگه، هزار بهت گفتم من هیچ مشکلی ندارم[با صدای یکم بلند و عصبانی]

ا.ت:معذرت میخوام که باعث شدم عصبانی بشی،ولی میشه بیشتر از افکارت توضیح بدی من تنها هدفم اینه که حال تو رو خوب کنم

تهیونگ:تنها چیزی که میتونه حال من و خوب کنه نقاشی کشیدنه نه تو،تو اصلا هیچی درباره من نمیدونی

ا.ت:درسته من هیچی دربارت نمیدونم ولی میتونم بشناسمت چرا بهم اجازه این کار و نمیدی

تهیونگ:چون دوست ندارم[چه جواب منطقی]

ا.ت:باشه ولی تهیونگ چرا متوجه نمیشی که من فقط میخوام کمکت کنم و درکت کنم

تهیونگ:الکی خودت و خسته نکن تو هیچوقت نمیتونی من و درک کنی

ا.ت:من تسلیم نمیشم و به تلاش کردن ادامه میدم تا وقتی که موفق بشم

تهیونگ:همه سعی کردن ،ولی نتونستن

ا.ت:منظورت از[همه]چیه؟[سوالی نگاش میکنه]

تهیونگ: