حرفی نیست فقط قبل از واکنش،

حرفی نیست فقط قبل از واکنش،
"اندکی" تمرکز کنید...

دختر ها "همیشه" ته تغاری نیستند!
همیشه مادر برایشان لاک "قرمز" نمی زند!
همیشه نمی توانند برای فرار از شیطنت های برادرانشان به "آغوش" پدر پناه ببرند!
همیشه کسی را ندارند که با افتخار به او بگویند "داداشی"
همیشه خواهری را ندارند که با هول قصه ی تپش "قلبشان" را برایش تعریف کنند!

گاهی اوقات، می شوند فرزند وسطی!
نه ارشدند که مسئولیت های بزرگ رهسپار آنها باشد،
نه به قول معروف "ته تغاری" که مرکز توجه باشند!

گاهی می شوند آن کسی که "مادر" برای استفاده از لاک قرمز دعوایشان می کند.
گاهی می شوند کسی که حتی ارزش شیطنت های برادر را ندارند که بهانه شود برای آغوش "پدر!"
گاهی می شوند آن کسی که "برادر" رویشان غیرت ندارد!
گاهی می شوند همانی که "خواهر" حرف زدن با او را جرم می داند!

گاهی اوقات اسمشان را می گذارند "رامش!"

دل من پر از درد های نا گفته است؛ نمی خواهم بخوانید!
فقط "اندکی" تمرکز کنید...