هيچگاه دوست داشتنهاى پر دليل را دوست نداشته ام...

هيچگاه دوست داشتنهاى پر دليل را دوست نداشته ام...
مثلا اينها که ميگويند عاشق چشمانش شدم...
يا ديگرى ميگويد عاشق شانه هايش...
يا چه ميدانم هرچه!!!
اصلا معنى ندارد...
وقتى کسى ميگويد چرا دوستش دارى؟
بايد نگاهش کنى...
لبخند بزنى...
وبگويى
چون
دوستش دارم...