گاهی باید رفت...

گاهی باید رفت...
گاهی باید چمدانی کوچک
به اندازه یه تکه از دلت!
که هنوز در دستانت باقیست انتخاب کرد...
باید گذاشت وگذشت...
چشمهارا بست ورفت...
دورشد از قضاوت های یکطرفه
وقصه های تکراری این موجودات دوپای مدعی احساس...
باید رفت به نقطه ای برای آرامش...
آرامشی هرچند کوتاه و موقتی!
باید برای پیدا کردن چاهی عمیق
برای دفن خاطرات تلاش کرد
باید رفت...!
تنهای تنها