ساعت 2:30دقیقه شب...من و خلوت تنهایی...سکوتی که گوش رو کر

ساعت 2:30دقیقه شب...من و خلوت تنهایی...سکوتی که گوش رو کر میکنه...یه سیگار که هنوز باهام بیداره...دودش بی صدا داره محو میشه...انگار هیچی دلچسبتر از تماشای دود سیگار تو این ساعت از شب نیست...هوایی شده دلم....شاید یکم گریه میخواد...اشک که بیاد خودش آروم میشه....عادت داره این جوری بیخیال میشه...بیچاره اینقدر خواست و نشد که افسرده شد...یک فنجان مرگ الان آخرین خواستشه...میدونم به اونم نمیرسه...آخه این روزها مرگم پیدا نمیشه...انگار تحریما روش اثر گذاشتن....گرون شده