بسم الله الرحمن الرحیم

بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت اول :
ایشان نظر خودشان را بیان نموده‌اند و البته نظری که با عقل و علم نیز انطباق ندارد. بدیهی است که اول باید معنای انسان و سپس اشرف را خوب درک کرد. اغلب اوقات تفاوت مفاهیم یک واژه بین افراد متفاوت، سبب بروز اختلاف نظر آنان نیز می‌شود.
بدیهی است در بیان خداوند متعال قرآن کریم که انسان را اشرف می‌‌خواند، هر جنبده‌ راست قامتی که روی دو پا راه می‌رود، تکلم می‌نماید و شکل آدم است، انسان نیست. چنان چه خالق متعال بسیاری از انسان‌ نماها را - كَٱلْأَنْعَٰمِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ، یعنی حیوان و بلکه پست‌ تر می‌خواند.(سوره اعراف بخشی از آیه 179)
چرا که آنان از مرحله جمادی به نباتی و از آن به حیوانی گذر کرده‌اند، اما در همین مرحله متوقف شده و مرحله‌ انسانی گام ننهاده‌اند. بدیهی است که چنین موجوداتی، نه تنها اشرف نیستند، بلکه مقام وجودی آنها حتی از حیوان نیز پست‌تر و پایین‌تر است.
انسان به لحاظ جسمی، موجودی است مانند سایر حیوانات و چه بسا ضعیف‌تر از بسیاری از انواع آنها. اما به لحاظ روحی استعدادها و قابلیت‌هایی برای شدن دارد که هیچ مخلوقی ازآن برخوردار نمی‌باشد یا دست کم به این حدّ دارا نمی‌باشد. مانند عقل،‌ منطق و اختیار.
حال اگر کسی این استعدادها و قوه‌های خود را به فعلیت نرساند، انسان نمی‌شود. مثل این است که بگوییم: انسان بالقوه عالم و دانشمند است. یعنی می‌تواند بشود. اما اگر کسی به دنبال تحصیل علم و دانش نرود، بدیهی است که به او عالم یا دانشمند نمی‌گویند. چنان چه انسان بالقوه استعداد کریم، رئوف و عادل بودن را داراست، چنان چه از امکان و استعداد بخیل، خشن و ظالم بودن نیز برخوردار است، حال هر کدام از این استعدادها را به فعلیت برساند، همان می‌شود.
پس اگرانسان با عقل و اراده، راه کمال را طی نماید،به مدارجی می‌رسد که به او انسان کامل می‌گویند و این موجود اشرف مخلوقات است. چرا که هیچ کدام نمی‌توانند به این مقام برسند.(ادامه دارد...)