حواسِ زمین که پرت می شود

حواسِ زمین که پرت می شود
یادِ تو می آید کنارِ من می نشیند ،
بی تابِ دستانِ نگرفته ات ...
دلتنگِ نوازش هایِ نکرده ات...
اشک هایم روان برای ....
نگاه کن !
چقدر صبحانه کنارِ تو با شعرهایِ پُر از رویایِ من می چسبد ...
آه امان از این شعرها و واژه هایِ عاشقانه
که به هوایِ دیدنِ رویِ ماهِ تو ،
بی هوا هر روز می آیند
کنارِ سفره ی دلِ من ....
حیف که تو دیگر نیستی...