هر شبی گویم که فردا ترک این سودا کنم

هر شبی گویم که فردا ترک این سودا کنم
باز چون فردا شود امروز را فردا کنم

چون مرا سودایت از روز نخستین در سر است
پس همان بهتر که آخر سر در این سودا کنم

ای خوشا کز بی‏خودیها سر نهم بر پای او
بعد از آن از شرم نتوانم که سر بالا کنم

ای که می‏گویی دلِ گمگشته خود را بجوی
من که خود گم گشته‏ام او را کجا پیدا کنم

عاشق مستم هلالی مجلس رندان کجاست
تا دل و جان را فدای ساقی زیبا کنم