‌

‌
قشنگ نیست که بی‌تو دم از سفر بزنم
به جاده دل بسپارم به ماه سر بزنم

کجاست پیرهن چهار خانه ات که مثل قدیم
میان فاصله‌ی دکمه‌هاش پر بزنم

شبیه قاصدکی سر به شانه بگذارم
کنار لاله گوشت دم از خبر بزنم

تو نیستی و دراین فصل سرد ناچارم
برای گرم شدن بر تنم تبر بزنم

منی که ریشه دراین خاک لعنتی دارم
چگونه بار ببندم؟ چطور پر بزنم؟

اگر که فاصله کم بود، اگر... اگر... کافی‌ست
چقدر اول هر جمله را "اگر" بزنم

خدا کند کمر جاده‌ها دونیم شود
خداکند که بیایی که گل به سر بزنم