آنقدر همه چیز را میگذاریم برای بعد

آنقدر همه چیز را میگذاریم برای بعد
که دیگر روزی بعدی وجود نخواهد داشت
زمانی که رو به روی آینه
به چشم هایت خیره می شوی
اما نمی دانی می خواهی برای کدام روز اشک بریزی
روزی که بجای مرتب کردن چین دامنت ترجیح میدهی خط های افتاده روی صورتت را بشماری...
گذاشته ایم برای بعد
به وسعت یک عـــــمر

زمانی که دیگر از دست لاکِ صورتی و رژ بیست و چهار ساعتِ هم کاری بر نخواهد آمد
آن روز ترجیح می دهی نقطه آخر را بعداز تمام سطر هایِ عاشقانه بگذاری و بروی

خداحافظ
تمام داستان های عاشقانه
خداحافظ
تمام کافه های دو نفره
خداحافظ
هوای بارانی
خداحافظ با صدای بلنـــــد