سکوت کن و به تماشا بنشین

سکوت کن و به تماشا بنشین
ناخوداگاه اشک ها خواهند بارید
چه دلگیر است نظاره شکوه افتاب بدون تو.
مهربانم...
تلالو حضور تو گرمابخش نفس های نیمه جان من است
بیا تا برای دل پژمرده ام مرهمی باشی که بی تو خزانی بی انتهاست...