تلخ ترین شیرینی من

☆تلخ ترین شیرینی من ☆
پارت دو
★
(فلش بک به زمان حال)
(ساعت7:20)
دیشب اینقدر که فکر میکردم حواسم نبود که کی خوابیدم.
بلند شدم و یه قهوه درست کردم و همینطور که مینوشیدمش به این که چطوری با پدرم رو در رو بشم فکر میکردم فهمیدن حقایق و گفتن چیزایی که احساس میکنم دروغ هستن کارمو سخت تر میکنه
بعد از نوشیدن قهوه ام تصمیم گرفتم برم پیش یه رفیق قدیمی شلوار بگ آبی تیره مو پوشیدم و موهامو شونه زدم و یه کراپ گردنی سفید پوشیدم کفشامو پوشیدم گوشیمم برداشتم و رفتم بیرون استرس داشتم بهش چی بگم بگم رفیقت بدون خداحافظی رفته الانم بی خبر آمده خیلی دلم میخواد باهاش حرف بزنم و بایدم بزنم پس رفتم سمت گل فروشی و پک گل آبی گرفتم فکر کنم خوشش بیاد
بدو بدو رفتم سمت کوچشون و وقتی نزدیک بودم سرعتمو کم کردم و یاد خاطرات بچگیم افتادم وقتی رسیدم دم در خونشون در زدم و یهو یکی در رو باز کرد یه دختر بود وایستا باورم نمیشه اما اینقدر بزرگ شده باشه نمیدونم منو میشناسه یا نه یهو به دستم خیره شد
(فلش بک به دوران کودکی اِلا)
اِلا: این چیه اِما؟
اِما: این یه دستبند دوستیه یکیشو تو دستت کن یکشو من و اینطوری هرجا که باشی حتی تو دور ترین جا انگار بهم نزدیکیم اِلا
(فلش بک به زمان حال)
چشمای اِما پر اشک شد و سریع بغلم کرد
اِما: این همه مدت.... تو... یعنی من.. فکر کردم دیگه نمیبینمت..
اِلا: متاسفم اِما باید بهت میگفتم
اِما: نه اشکال نداره حق داری با اون پدری که تو داری منم بودم نمیگفتم
یه لبخند کوچیک زد
و گفت
اِما: بیا تو مایکی و بچه ها داخلن
وقتی رفتم تو همشون توی حیاط بودن و بین همشون چشمم به مایکی خورد باورم نمیشه انقدر بزرگ شده باشه یهو اِما داد زد
اِما: بچهااا اِلاا برگشتههه
همگی از تعجب به من و اِما نگاه میکردن ولی مایکی فقط یه لبخند داشت و گفت
مایکی: سلام اِلا
ناخودگاه اشک توی چشمام جمع شد
★
تمامممم تا پارت بعد خودافظظ دوستتون دارمم ماچچ🫶🏻✨🎀