اهوی من

اهوی من
پارت ۱۲۶

دیدم ک اراد داره خون اهو رو میخوره رفتم سمتش و با زورم اراد از روی اهو ورداشتمم اراد بلند شد با مشت به قفسه سینم میزد

اراد: برو گمشوووووووووو از زندگیم بیرون(داد)
شایان: اهو گناه داره بچه شیر میده تو داری خونشو میخوری
اراد: به توچه ها به توچه برو گمشو بیرونننننننننننن
شایان: این یکی به من ربط داره تو گمشو برو بیرون‌من شوهر اهوم ترو اصلا یادش نمیاد برو گمشو بیرون سریع
اراد:گوه نخور الان ادمت میکنم

اراد حمله ور شد شایان اراد شروع کرد به زدن هم دیگ ک پارسا امد تو خونه و با قدرتش اینارو ازم جدا کرد

(نیم ساعت بعد)
اراد شایان کتک خورده با فاصله از هم دیگ نشسته بودنن ک غزل براشون اب اورد

پارسا:هنوز اهو میگ ک شایان شوهرشه؟
شایان:اره دایی بعد این اقا داره اذیتش میکنه
اراد:شوهرشم تو چیکارشی
شایان:فعلا ک منم شوهرشم تورو اصلا ادم حساب نمکنه
پارسا:بس کنن برین لوازم طلسم بیارین شاید اهو رو جادو کردن

شایان غزل لوازم طلسم میارن دست پاهایی اهو رو میبیندن به تخت و جادو رو شروع میکنن ولی فایده نداشت چون ک اصلا اهو جادو نشده بود دکتر هم ک گفته بود ک فراموشی نگرفته پس چرا اینجوری شده
دست پاهایی اهو رو باز کردن ک چشم هاشو وا کرد

اهو: شایان شایان
شایان: جانم عشقم ؟
اهو:سردمه پتو بهم بده
شایان:باشه الان پتو میارم

پتو رو به اهو داد ک اهو دستشو گرفت و نذاشت بره

اهو:پیشم بخواب بغلم کن
شایان:باشه

اراد از اتاق رفت بیرون بقیه هم رفتن بیرون اراد ک از خونه زد بیرون

غزل:نگران ارادم دوباره مثل قدیم نشه؟
پارسا:منم نگرانشم ولی اهو داره بد عذابش میده حق اراد ولی نه اینطوری

(فردا)
(شایان)
صبح با اهو بیدار شدیم ک اهو اسرار داشت بریم بیرون رفتیم شهربازی داشتم به اهو نگاه میکردم قلبم به تپش امده بود یعنی من عاشقش شدم ولی نباید میشدم اون شوهر داشت