مرد مقابلت برا چند ثانه تنها بهت خره شد و بعد نگاه

مردِ مقابلت، براىِ چند ثانيه تنها بهت خيره شد و بعد، نگاهش رو به دوربين هاىِ امنيتى كه كنارِ ديوارها نصب شده بود، داد:
"از شروعِ رقصتون، شاهدش بودم!البته به لطفِ دوربين!"
گره بينِ ابروهات باز شد.لبِ پايينت رو گزيدى و كمى معذب شدى:
"من..بايد برم خونه!"
گفتى و بعد از اتمامِ جمله ات، سمتِ كيفت كه روىِ ميزى كه جَسوِر بهش تكيه داده بود، قرار داشت حركت كردى.
بدونِ اينكه به مرد نگاه كنى، كيفت رو گرفتى و ميخواستى از كنارش رد بشى كه، دستش رو مقابلت با فاصله اى اندك قرار داد و مانعت شد:
"ميخوام بگم رقصيدن جاش تو محلِ كار نيست!"
آهى كشيد و نگاهت رو به مردى كه بغل دستت قرار داشت دوختى:
"بله..متوجه…"
جمله ات هنوز تموم نشده بود كه، جَسوِر بينش پريد:
"اما شايد يه استثنا كوچولو قائل شدم!نميتونم منكرِ زيباييه رقصت بشم، بِلا !پس ميتونى هميشه انجامش بدى!منم ميتونم فقط از پشتِ ميزم به واسطه دوربين ها، نمايشت رو تماشا كنم!"