{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

سزای خوبیِ بی حد و حصر ،سوختن است

سزای خوبیِ بی حد و حصر ،سوختن است
من آن درخت بلندم که هیزمش کردند
دیدگاه ها (۱)

دلم بردی و برگشتی زهی دلدار بی معنێچه بود آخر تو را مقصود از...

فارغ نشین ای جغد غم در آشیان دل که منتا دیده ام این خانه را ...

از من مباش دور که وصل و فراق توستخوش هم‌چو بسطِ روزی و ناخوش...

در باغچه‌‌ی سرسبزو لب‌ریز از گُل‌ِسُرخیانغروب‌ها یک زنبا ظاه...

❀ ⃟🐿࿐ميليون ها درخت در جهان به طور اتفاقی توسط سنجابهايی کاش...

پارت ۱۴وحشت سرتاپای کاکاشی را گرفت، سریع شانه ی اوبیتو را گر...

مردی وارد دهی شد و در مکانی که اهالی ده جمع شده بودند نشست و...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط