همان کسی که سکوت مرا نشانه گرفت

همان کسی که سکوت مرا نشانه گرفت
همین که حرف دلم شد فقط بهانه گرفت
چه حکمتی‌ست که غم رو به هر طرف انداخت
بدون هیچ درنگی مرا نشانه گرفت ؟
هزار مرتبه از خود به طعنه پرسیدم
چه شد که شعله‌ی عشقش چنین زبانه گرفت ؟
هنوز خون به دلم از کسی که با لبخند
نشست و اشک مرا چون انار دانه گرفت
به جای دوست که یک عمر در خیالم بود
چه تلخ دست مرا مرگ، عاشقانه گرفت