فرصتی نبود...

فرصتی نبود...

لحظه‌اش که رسید ،

نه به دست‌هایش فکر می‌‌کردم...

نه آخرین نگاهش ،

نه رفتنش...

نه حتی آرزوی ماندنش...

تنها به زمینی‌ که باید دهان باز می‌‌کرد ،

و با قساوتِ تمام می‌‌بلعید...

کسی‌ را که نمی‌دانست ،

پس از این لحظه ،

با خودش چه باید بکند...