وقتی نسیم ، مویِ تو را شانه می کشید

وقتی نسیم ، مویِ تو را شانه می کشید
تاوانِ عشق را ، دلِ دیوانه می کشید

با عطرِ گیسوانِ تو ، سرمست می شدم
یادت مرا ، دوباره به میخانه می کشید

ساقی که بُوَد ، باخبر از حال و روزِ ما
از باده هایِ کهنه ، به پیمانه می کشید

هرکس که دید ، نقشِ تو را در پیاله ای
آهی بلند و عربده ، مستانه می کشید

می شد که شِکوه کرد ، برایِ تو تا سحر
از آتشی که شمع ، به پروانه می کشید

اما تو رفته بودیو مستی پریده بود
غربت ، دوباره سایه بر این خانه می کشید

باری نهاده ای سرِ دوشم ، به نامِ عشق
دردی که دل ، به غیرتِ مردانه می کشید...!!!❤️❤️❤️❤️