شُدَم مَجنونِ یک  تیرِ نِگاهَت

شُدَم مَجنونِ یک  تیرِ نِگاهَت
فُرو اُفتاده  دَر چِشمِ سیاهَت
مَنَم  غَرقه  بِخونِ یک نِگاهی
پناهنده شُدم بَر قُرصِ ماهَت
مرا ازجُفتِ لَبها بوسه ای بَس
دولَب وا کُن که مُردَم دَرپِگاهَت
چو چیدَم غُنچه از باغِ لَبانَت
فروزان شُد جَهانِ بی پَناهَت
شَوَم اَخترفَقَط دورَت بِچَرخَم
بِگَردم  تا بجویم  کوره راهَت