{% if state.amp %} {% else %} {% endif %}

شُدَم مَجنونِ یک  تیرِ نِگاهَت

شُدَم مَجنونِ یک  تیرِ نِگاهَت
فُرو اُفتاده  دَر چِشمِ سیاهَت
مَنَم  غَرقه  بِخونِ یک نِگاهی
پناهنده شُدم بَر قُرصِ ماهَت
مرا ازجُفتِ لَبها بوسه ای بَس
دولَب وا کُن که مُردَم دَرپِگاهَت
چو چیدَم غُنچه از باغِ لَبانَت
فروزان شُد جَهانِ بی پَناهَت
شَوَم اَخترفَقَط دورَت بِچَرخَم
بِگَردم  تا بجویم  کوره راهَت
دیدگاه ها (۱۲)

‍ بی‌خبر از راه می‌رسدبی‌اجازه در تمامِ وجودت رخنه می‌کندروز...

گاه گاهی فریبم می دهد/این گم شده ی تنهایی...!نشدتورابرای فرد...

روزه می گیرَم که تا روزَم بیادَش سَر کُنَمتِشنه می مانَم که ...

روزه را تا می کنم وا با اذانِ چشمهاتکعبه ی آغوشت آمین گویِ ...

در حال بارگزاری

خطا در دریافت مطلب های مرتبط