حرفامو می شنوی از لا به لای شعر اینجوری بهتره

حرفامو می شنوی از لا به لای شعر اینجوری بهتره

اما بدون هنوز شبهام بدون اشک محاله بگذره محاله بگذره

بودی کنار من اما چه سوت و کور من بودم و خودم

با این همه ولی از گوشه گیریات خسته نمی شدم

تو با خودم که هیچ با سایه ی منم حرفی نمی زدی

با این همه ولی به شب نشینی دلم خوش اومدی

با این همه ولی به شب نشینی دلم خوش اومدی خوش اومدی

از چی برات بگم وقتی نگفتما با من عجین شده

حس می کنم دلم غمگین ترین دله روی زمین شده


روزا که می گذرن اما محاله که حسم عوض بشه

آخه هر شب یه ذره شعر روح خرابمو سمت تو می کشه
آخه هر شب یه ذره شعر روح خرابمو سمت تو می کشه
سمت تو می کشه

امشب قراره که با خاطرات تو بازم بشینم و باز درد و دل کنم

با کاغذای شعر صبحو ببینم و غرق خودم بشم

با قطره های اشک رو کاغذای خیس

این بیت آخره اما همیشه شعر پایان قصه نیست
پایان قصه نیست...