لعنت به من وُ عشق تو وُ وعده ی ""ما""یت

لعنت به من وُ عشق تو وُ وعده ی ""ما""یت

لعنت به من ِ بی شرف ِ مانده به پایت
.

له کرده غرور و دل و آیین ِ شعورم

بی میلی و سردیِ دل و زنگ ِ صدایت
.

باید بروم، ماندنم انکار ِ شعور است

نادیده بگیرم همه ی خاطره هایت
.

هی بغض و نم ِ اشک و من و بالش ِ خیسم

تکرار تو وُ خاطره ی مانده به جایت
.

کافر شدم از بعد تو، انگار دوباره

لازم شده پیغمبر و اعجاز ِ خدایت
.

من میروم آهسته و میپوسم و شاید

روزی کسی از من غزلی خواند برایت
.