از طرف هردو نفرمون....

از طرف هردو نفرمون....

از سر عادت نیست
که وقتی می‌روی
تا دم در همراهی‌ات می‌کنم
و بعد تا آخرین چشم‌انداز
تا جایی که سر می‌چرخانی لبخند می‌زنی
مبهوت راه رفتنت می‌شوم باز
آخر
چیزی از دلم کنده می‌شود
که می‌خواهم با چشم‌هام نگهش دارم
که قشنگ می‌روی
از سر عادت نیست
که هیچوقت باهم خداحافظی نمی‌کنیم

و هردو هر روز در تراس خانه در انتظار فردای دیدن هم..فدای چشم های منتظرت دنیای من...نور چشمام..عمرم