قلعه حسن صباح

قلعه حسن صباح
«یکی از شب های سال 1383 حدود دو ساعت مانده به اذان صبح در عالم رؤیا مشاهده کردم که از میان درّه ای خشک و تاریک گذر کردم و به کنار ساحل دریایی بسیار ظلمانی و ترسناک رسیدم. احساس می کردم این دریا خیلی عمیق است و دارای موجودات خطرناک می باشد. آن طرف دریا کوهی بسیار بلند و پوشیده از درختان گوناگون قرار داشت و به من الهام شد که باید از کناره این دریای مخوف مسافت زیادی را شنا کنم و به ساحل دور دست کنار جنگل بروم. با شجاعت تمام به درون دریا پریدم و به سوی ساحل کنار جنگل شنا کردم.
وقتی به ساحل سمت کوه رسیدم، مستقیم به طرف جنگل پوشیده از درختان گوناگون و پر فراز و نشیب و خوفناک که مملوّ از حیوانات درّنده بود، رفتم و از لا به لای درختها به سوی بالای کوه به سختی روانه شدم تا اینکه در تاریکی و از میان درختان به قله کوه رسیدم. در سطح بالای کوه، دیدم هوا روشن و زمین آفتابی است و دیگر هیچ گونه خوف و ترسی در وجودم احساس نمی کردم. در این موقع، مشاهده کردم قلعه ای بسیار قدیمی و متروکه با خانه هایی وسیع و دیوارها و سقف هایی بلند، در آن مکان وجود دارد و من دارم روی بام ساختمان های این قلعه قدیمی قدم میزنم و در فکر فرو رفته بودم که این خانه های قدیمی در گذشته متعلق به چه کسانی بوده است؟
در همین اثنا که در حال فکر کردن بودم و قدم می زدم، دیدم در فاصله حدوداً صد متری ام، چندین جوان و نوجوان مشغول بازی و سرگرمی هستند. آنها را صدا زدم. وقتی به نزدم آمدند، از آنان سؤال کردم: این آثار قدیمی، از چه کسانی است؟ آنها در جواب گفتند: «این، قلعه و خانه های حسن صباح است که روی این کوه بنا شده.» من هم به نشانه تأیید و تعجب، سرم را چندین مرتبه تکان دادم و شگفت زده بودم که چرا من این مسیر پُرخطر را پیمودم تا به اینجا برسم! مشغول فکر کردن به قلعه و افرادی بودم که در حال بازی گوشی بوده و اکنون به دورم جمع شده بودند و من در جمع آن جوانان قرار داشتم که ناگاه از خواب بیدار شدم.»