بسم الله الرحمن الرحیم
بسم الله الرحمن الرحیم
پاسخ قسمت دوم :
عقاب، گوزن، چهارپای بالدار و تاجدار، کبوتر، شیر و ماه و خورشید را نیز روی آن نصب نمودند!
این خرافه و میراث غرب و جنگهای صلیبی، رواج یافت و برخی از عوام گمان نمودند که هر چه تیغههای این عَلَم بیشتر، بلندتر و سنگینتر باشد، درجات قُرب بالاتر میرود و ثواب بیشتری دارد!
توسلات : در عالَم خلقت، هیچ کاری بدون توسل به وسائلش به انجام نمی رسد؛ چنان که برای کسب عِلم، باید به معلم و کتاب توسل جست - برای کسب درآمد، باید کار کرد - و بدون وسیله، حتی نمیتوان یک جرعه آب نوشید! رشد، کمال و قُرب إلهی نیز بدون توسل به وسائلش محقق نمی گردد، لذا فرمود : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ -ای كسانی كه ايمان آوردهايد! پرهيزگاری پيشه كنيد و وسيله ای به سوی او برای تقرب به خدا بجویید و در راه او جهاد كنيد باشد كه رستگار شويد.(سوره مائده آیه 35)
اما، وسیله باید متناسب با هدف باشد و هدف خود وسیلهاش را میشناساند؛ لذا برای قُرب بیشتر، باید به آن چه خودش فرموده توسل جست، مانند: توسل به قرآن مجید، نماز، دعا، صدقه، زیارت، علم و عالِم، تقوا، جهاد فی سبیل الله، هم افزایی میان مؤمنان و شدت با کفار و در رأس همه توسل به ولایت و امامان علیهم السلام در تمامی مواضع و سبک زندگی میباشد.
عقل و عِلم : اسلام عزیز، دین خداست، دین عقل و علم است، نه دین خرافات و سنّتهای جاهلی! لذا نه تنها به هیچ کاری که مغایر با عقل و علم باشد، امر ننموده است، بلکه از آن نهی نموده است.
از اینرو، نه تنها توسل به آهن سردی که به شکل عَلَم یا ضریح درآمده، توصیه نشده، بلکه عقل و علم نیز گواهی میدهند که چنین توسلاتی، هیچ نقشی در رشد و قُرب ندارند.
اگر در حرمها، به ضریح چنگ میزنیم و حتی آن را می بوسیم، به این دلیل است که حُبِّ ذات، حُبِّ به آثار ذات را به همراه دارد، یعنی چون امام را دوست می داریم، هر چه متعلق به او،منسوب به او ومرتبط با اوست را دوست میداریم؛ مانند کسی که چون مادر یا فرزندش را دوست دارد، دوستداران یا حتی عکس آنان را نیز دوست میدارد، اما هرگز به عَلَم یا ضریح، توسل نمی جوییم.
این فرق دارد با این که کسانی به سبک مشرکان، مسیحیان و غربیها، عَلَم آهنین درست کنند و گمان نمایند که بلند کردن آن، تزئین آن، یا گره زدن پارچهای به آن، سبب نزدیکتر شدن و برآوردن حاجاتشان می باشد!(ادامه دارد ...)
پاسخ قسمت دوم :
عقاب، گوزن، چهارپای بالدار و تاجدار، کبوتر، شیر و ماه و خورشید را نیز روی آن نصب نمودند!
این خرافه و میراث غرب و جنگهای صلیبی، رواج یافت و برخی از عوام گمان نمودند که هر چه تیغههای این عَلَم بیشتر، بلندتر و سنگینتر باشد، درجات قُرب بالاتر میرود و ثواب بیشتری دارد!
توسلات : در عالَم خلقت، هیچ کاری بدون توسل به وسائلش به انجام نمی رسد؛ چنان که برای کسب عِلم، باید به معلم و کتاب توسل جست - برای کسب درآمد، باید کار کرد - و بدون وسیله، حتی نمیتوان یک جرعه آب نوشید! رشد، کمال و قُرب إلهی نیز بدون توسل به وسائلش محقق نمی گردد، لذا فرمود : يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَابْتَغُوا إِلَيْهِ الْوَسِيلَةَ وَجَاهِدُوا فِي سَبِيلِهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ -ای كسانی كه ايمان آوردهايد! پرهيزگاری پيشه كنيد و وسيله ای به سوی او برای تقرب به خدا بجویید و در راه او جهاد كنيد باشد كه رستگار شويد.(سوره مائده آیه 35)
اما، وسیله باید متناسب با هدف باشد و هدف خود وسیلهاش را میشناساند؛ لذا برای قُرب بیشتر، باید به آن چه خودش فرموده توسل جست، مانند: توسل به قرآن مجید، نماز، دعا، صدقه، زیارت، علم و عالِم، تقوا، جهاد فی سبیل الله، هم افزایی میان مؤمنان و شدت با کفار و در رأس همه توسل به ولایت و امامان علیهم السلام در تمامی مواضع و سبک زندگی میباشد.
عقل و عِلم : اسلام عزیز، دین خداست، دین عقل و علم است، نه دین خرافات و سنّتهای جاهلی! لذا نه تنها به هیچ کاری که مغایر با عقل و علم باشد، امر ننموده است، بلکه از آن نهی نموده است.
از اینرو، نه تنها توسل به آهن سردی که به شکل عَلَم یا ضریح درآمده، توصیه نشده، بلکه عقل و علم نیز گواهی میدهند که چنین توسلاتی، هیچ نقشی در رشد و قُرب ندارند.
اگر در حرمها، به ضریح چنگ میزنیم و حتی آن را می بوسیم، به این دلیل است که حُبِّ ذات، حُبِّ به آثار ذات را به همراه دارد، یعنی چون امام را دوست می داریم، هر چه متعلق به او،منسوب به او ومرتبط با اوست را دوست میداریم؛ مانند کسی که چون مادر یا فرزندش را دوست دارد، دوستداران یا حتی عکس آنان را نیز دوست میدارد، اما هرگز به عَلَم یا ضریح، توسل نمی جوییم.
این فرق دارد با این که کسانی به سبک مشرکان، مسیحیان و غربیها، عَلَم آهنین درست کنند و گمان نمایند که بلند کردن آن، تزئین آن، یا گره زدن پارچهای به آن، سبب نزدیکتر شدن و برآوردن حاجاتشان می باشد!(ادامه دارد ...)
- ۶۱
- ۲۹ خرداد ۱۴۰۵
دیدگاه ها (۰)
در حال بارگزاری
خطا در دریافت مطلب های مرتبط