خودم از اسب می افتم،جهان از اصل. نگران نباش تو جایت امن ا

خودم از اسب می افتم،جهان از اصل. نگران نباش تو جایت امن است. رویا می بافم ،از کادر بیرون میزند. از تو می غلتد،پایین می افتد شعر پشت شعر،زندگی پشت زندگی . مثل ما. اتفاق ها بزرگ می شوند ،افتادن ها یادشان میرود. دور نخواهد بود ! روزی عاقبت ،پایان همه ی جمله ها نقطه میگذارم. دستم را می بندم. نفسی عمیق میکشم و چایی ام را می نوشم

حق میدهی ! میدانم. هر روز از خودم سر میروم ،باور کن اما در من هر ثانیه ،هزار راه نرفته به پایان میرسد.


ایمان سرور پور