خوش باشد اگر تو باشی و ساغر و می

خوش باشد اگر تو باشی و ساغر و می

هم شاهد وهم ساقی وهم بربط و نی



تو دست مرا بگیری و من کمرت

من بوسه ز تو گیرم وتو بوسه ز می



آنسان تو مرا و من تو را بنوازم

کز عشرت ما غبطه خورد کاوُسِ کی



در دشت وجودم تو همانند غزال

از من بِرَ می تو و دَوَم من در پی



آشفته کنی تو موی و هم حال مرا

من موی تو را شانه کنم پی درپی



هر شب تو به رویای من آیی چوعسل

شیرینی تو خجل کند شکّرِ نی



بخشش به من گدا کنی از لب و چشم

شرمنده شود از کرمت حاتم طی



یک روز اگر بهارم اینسان باشد

دیگر نهراسم زغم بهمن و دی



نادر تو دگر به دار باقی اندیش

زیرا که بهار عمر تو طی شده طی