بانوی من...

بانوی من...
امید زندگیم..
آنقدر در قلبم و جانم و روحم رخنه کرده ای..
آنقدر تو دستهای مرا محکم گرفته ای..آنقدر مرا در اغوش امنت جا داده ای.که به هیچ چیز فکر نمیکنم
من هیچوقت ناراحت نمیشوم..چون وجودم را اطمینان داشتن تو تا ابد پر کرده است..من لبریز از مهربانی تو هستم..پر شده ام از عاشق انه های تو..
به جان وجودت.که میخواهم بدون تو دنیا نباشد..فقط آسایش تو آرزوی من است.خوب میدانم که بدون من چه میکشی و چه سختی بدون من تحمل میکنی..گواه من هم همین چشمهای تو هست که هر روز میبینمش و از عمق چشمهات دلنگرانی و عشق ومحبتت را میبینم...
زیبای من..این روزهای تلخ فاصله ها به همین زودی ها تمام میشود
و شانه های من جان میدهد برای خدمت کردن به تو..دنیام..عمرم..دوووووووووستت دارم تا آخر دنیا..